Στο Μπουσάν, ο Χουάνγκ Σουν-χονγκ κινήθηκε πρώτος προς την μπάλα. Η σέντρα ήρθε στο σωστό ύψος.
Το τελείωμα απέναντι στην Πολωνία έδωσε στη Νότια Κορέα κάτι πιο πρακτικό από ενθουσιασμό: έβγαλε από μέσα της τον φόβο της πρώτης νίκης. Η Νότια Κορέα είχε παίξει ξανά σε Μουντιάλ, είχε χάσει, είχε προσπαθήσει, είχε γυρίσει σπίτι με κερδίζοντας κάποιες εντυπώσεις αλλά χωρίς κάτι ουσιαστικό.
Ο Γκους Χίντινκ είχε αναλάβει την ομάδα ενάμιση χρόνο νωρίτερα και δεν κέρδισε γρήγορα την εμπιστοσύνη γύρω του. Οι βαριές ήττες στα φιλικά, οι δοκιμές σε πρόσωπα και ο τρόπος που πίεζε τους παίκτες στην προπόνηση έκαναν την προετοιμασία νευρική.
Το σχέδιο του Χίντινκ
Ο Χονγκ Μιουνγκ-μπο ήταν ο άξονας της άμυνας και ο πρώτος παίκτης που έδινε ηρεμία στην κυκλοφορία. Δίπλα του, η τριάδα των στόπερ επέτρεπε στους πλάγιους να βγαίνουν ψηλά. Ο Λι Γιουνγκ-πιο και ο Σονγκ Τσονγκ-γκουκ έδιναν μέτρα στις πλευρές, ενώ ο Παρκ Τζι-σουνγκ λειτουργούσε σαν παίκτης πασπαρτού. Άλλοτε πίεζε τον στόπερ, άλλοτε γύριζε στον άξονα, άλλοτε έμπαινε στη φάση σαν δεύτερος επιθετικός.
Ο Αν Τζουνγκ-χουάν, ο Σολ Κι-χιον και ο Χουάνγκ Σουν-χονγκ έδιναν διαφορετικές λύσεις στην περιοχή και γύρω από αυτή.
Το 1-1 με τις Ηνωμένες Πολιτείες κράτησε την ομάδα όρθια στον όμιλο. Το ματς με την Πορτογαλία την έβγαλε στο προσκήνιο.
Απέναντι σε παίκτες όπως ο Λουίς Φίγκο και ο Ρουί Κόστα, η Κορέα έπαιξε με την αίσθηση ότι κάθε μονομαχία μπορούσε να αλλάξει την ιστορία της. Το γκολ του Παρκ έδωσε την πρώτη θέση στον όμιλο και έστειλε την Πορτογαλία σπίτι. Εκείνη τη στιγμή, ο φόβος του οικοδεσπότη έγινε ενέργεια.
Ιταλία, Ισπανία και τα βράδια της υπέρβασης
Το νοκ άουτ με την Ιταλία στο Νταετζόν πήρε γρήγορα μορφή δοκιμασίας. Ο Κρίστιαν Βιέρι σκόραρε νωρίς και η Κορέα έπρεπε να κυνηγήσει μια από τις πιο σκληρές ομάδες του τουρνουά.
Η ένταση ανέβαινε, οι επαφές γίνονταν βαριές και το γήπεδο έμοιαζε να σπρώχνει κάθε κορεατική επίθεση. Στο 88ο λεπτό, ο Σολ Κι-χιον βρήκε το γκολ της ισοφάρισης. Στην παράταση, ο Αν Τζουνγκ-χουάν, που είχε χάσει πέναλτι στην κανονική διάρκεια, πήδηξε στην περιοχή και έστειλε με κεφαλιά την μπάλα στα δίχτυα.
Το χρυσό γκολ άνοιξε την πιο θορυβώδη σελίδα της πορείας.
Η Ισπανία στην Γκουανγκτζού ήταν ακόμα ένα μεγάλο εμπόδιο. Η Κορέα είχε πια κουρασμένα πόδια, αλλά και μεγάλη πίστη.
Το 0-0 κράτησε ως το τέλος της παράτασης. Στα πέναλτι, ο Λι Γουν-τζάε απέκρουσε την εκτέλεση του Χοακίν και ο Χονγκ Μιουνγκ-μπο πήρε την τελευταία μπάλα. Ο αρχηγός εκτέλεσε ψύχραιμα. Οι συμπαίκτες του έτρεξαν προς το κέντρο και η Κορέα έγινε η πρώτη ασιατική ομάδα που έφτασε σε ημιτελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Το τέλος της διαδρομής
Η Γερμανία στη Σεούλ δεν άφησε πολλά δώρα ούτε είχε όρεξη για εκπλήξεις. Ο Μίχαελ Μπάλακ πέτυχε το 1-0 στο δεύτερο ημίχρονο και η Κορέα, κουρασμένη πια, δεν βρήκε την τελική ενέργεια που είχε βρει με την Ιταλία.
Στον μικρό τελικό, η Τουρκία σκόραρε σχεδόν από τη σέντρα με τον Χακάν Σουκούρ και κέρδισε 3-2. Η 4η θέση ήταν το τελικό νούμερο, αλλά το τουρνουά είχε ήδη δώσει στην ομάδα κάτι πιο συγκεκριμένο από χειροκρότημα: μια ασιατική εθνική ομάδα που κοίταξε στα μάτια ( και απέκλεισε) παραδοσιακές δυνάμεις του ποδοσφαίρου.
Η Εθνική ομάδα της Κορέας το 2002 πέτυχε για τον τρόπο που ένωσε αγωνιστική ιδέα και δημόσιο αίσθημα. Οι παίκτες της έπαιζαν σαν να κουβαλούσαν το βάρος μιας φανέλας που είχε γινόταν πιο βαριά μετά από κάθε αγώνα.
Ο Χίντινκ έδωσε σύστημα και δομή, οι ποδοσφαιριστές έδωσαν σώμα στο σχέδιο και οι εξέδρες έδωσαν θερμοκρασία. Στο τέλος, αυτό που μένει δεν είναι μόνο η 4η θέση.
Είναι η εικόνα της Σεούλ στα κόκκινα, ένα γκολ του Παρκ κάτω από πίεση, μια κεφαλιά του Αν στην παράταση και ο Χονγκ να περπατά προς την άσπρη βούλα στην Γκουανγκτζού, ενώ μια ολόκληρη χώρα κρατά την ανάσα της.
