Οι προβολείς του Παγκόσμιου Σταδίου της Νταέτζον φώτιζαν ένα συμπαγές, κατακόκκινο ανθρώπινο τείχος που παρήγαγε έναν πρωτόγνωρο, εκκωφαντικό θόρυβο.
Οι ποδοσφαιριστές της εθνικής Ιταλίας περπατούσαν στον αγωνιστικό χώρο νιώθοντας την υγρασία της ασιατικής νύχτας, αλλά και την ανάγκη να επιβάλουν την ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική τους ανωτερότητα. Η Σκουάντρα Ατζούρα είχε ταξιδέψει στη διοργάνωση με ένα από τα πληρέστερα ρόστερ της σύγχρονης ιστορίας της, γεμάτο αστέρες της χρυσής εποχής της Serie A.
Η Νότια Κορέα, υπό την καθοδήγηση του Γκους Χίντινκ, είχε ήδη πραγματοποιήσει την υπέρβαση στη φάση των ομίλων, βασιζόμενη σε μια εξαντλητική φυσική κατάσταση και στο φανατικό κοινό της. Το κλίμα πριν από το σφύριγμα της έναρξης προμήνυε μια σκληρή μάχη, όπου η παράδοση θα δοκιμαζόταν από την ορμή της οικοδέσποινας.
Ο Τζιοβάνι Τραπατόνι υποχρεώθηκε να αναθεωρήσει τα πλάνα του λόγω των σοβαρών απουσιών στην άμυνα, τοποθετώντας τον Ιουλιάνο δίπλα στον Μαλντίνι. Το ιταλικό σχέδιο στηρίχθηκε στην υπομονή, την αμυντική προσήλωση και τις γρήγορες μεταβιβάσεις προς τον Βιέρι.
Από την άλλη πλευρά, ο Χίντινκ παρέταξε ένα επιθετικό σχήμα με τρεις αμυντικούς, δίνοντας εντολή για ασφυκτικό πρέσινγκ σε κάθε γωνιά του γηπέδου. Οι Κορεάτες έτρεχαν με απίστευτη ένταση, προσπαθώντας να αναγκάσουν τους Ιταλούς μέσους σε εύκολα λάθη και να εκμεταλλευτούν την ταχύτητα του Παρκ στις πτέρυγες.
Αυτή η τακτική σύγκρουση απέκτησε άγρια μορφή από τα πρώτα δευτερόλεπτα, με τον διαιτητή Μπάιρον Μορένο να δείχνει ανοχή στο σκληρό παιχνίδι.
Η γρήγορη εναλλαγή των συναισθημάτων
Μόλις στο τέταρτο λεπτό, ο Μορένο καταλόγισε πέναλτι για κράτημα του Πανούτσι στην περιοχή. Ο Αν Γιουνγκ-χουάν ανέλαβε την εκτέλεση, αλλά ο Τζανλουίτζι Μπουφόν έδειξε την κλάση του, εκτινασσόμενος στη δεξιά γωνία για να διώξει την μπάλα. Η φάση αυτή πείσμωσε τους παίκτες του Τραπατόνι, οι οποίοι άρχισαν να κερδίζουν μέτρα στο γήπεδο.
Στο δέκατο όγδοο λεπτό, ο Φραντσέσκο Τότι εκτέλεσε με ακρίβεια ένα κόρνερ από τα αριστερά. Ο Κρίστιαν Βιέρι ξεφεύγοντας από τα μαρκάσματα έπιασε μια καρφωτή κεφαλιά στην κλειστή γωνία, γράφοντας το 0-1 και παγώνοντας τις εξέδρες.
Η Ιταλία διαχειρίστηκε το προβάδισμα με τη γνωστή της αμυντική προσήλωση, αντέχοντας στα δυναμικά και συχνά αντικανονικά χτυπήματα των Κορεατών διεθνών.
Ο Μορένο απέφευγε να τιμωρήσει τις σκληρές παρεμβάσεις των γηπεδούχων, αφήνοντας το παιχνίδι να ξεφύγει από τον έλεγχο. Ο Ζαμπρότα αποχώρησε τραυματίας μετά από ένα επικίνδυνο τάκλιν, ενώ ο Κόκο αγωνιζόταν με δεμένο κεφάλι λόγω αιμορραγίας.
Η ιταλική οπισθοφυλακή περιόριζε τους κινδύνους, με τον Μαλντίνι να καθοδηγεί τους συμπαίκτες του με αυταπάρνηση.
Το σοκ των τελευταίων λεπτών
Στο δεύτερο ημίχρονο, η κούραση άρχισε να επηρεάζει τις αποφάσεις των Ιταλών, οι οποίοι οπισθοχώρησαν υπερβολικά για να προστατεύσουν το σκορ. Ο Χίντινκ ρίσκαρε, περνώντας επιπλέον επιθετικούς και γεμίζοντας την αντίπαλη περιοχή με παίκτες.
Η λύτρωση για τους Νοτιοκορεάτες ήρθε στο ογδοηκοστό όγδοο λεπτό, από μια φάση που ξεκίνησε από έλλειψη συγκέντρωσης. Ο Πανούτσι απέτυχε να απομακρύνει μια απλή μπάλα, στρώνοντάς την άθελά του στον Σέολ Κι-χιόν, ο οποίος με ένα γρήγορο σουτ νίκησε τον Μπουφόν για το 1-1.
Το στάδιο ξέσπασε σε έξαλλους πανηγυρισμούς, και η αναμέτρηση οδηγήθηκε στην παράταση.
Το έξτρα ημίωρο μετατράπηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα διαιτητικά ζητήματα στην ιστορία του θεσμού. Στο εκατοστό τρίτο λεπτό, ο Φραντσέσκο Τότι ανατράπηκε μέσα στην περιοχή από τον Σονγκ.
Αντί για την υπόδειξη του πέναλτι, ο Μπάιρον Μορένο πλησίασε τον Ιταλό μεσοεπιθετικό και του έδειξε τη δεύτερη κίτρινη κάρτα για θέατρο. Η αποβολή άφησε την Ιταλία με δέκα παίκτες, προκαλώντας την οργή του Τραπατόνι που χτυπούσε με απόγνωση το προστατευτικό του πάγκου.
Λίγα λεπτά αργότερα, ο Τομάζι έφυγε στην πλάτη της άμυνας και σκόραρε, αλλά ο βοηθός διαιτητή ακύρωσε το γκολ ως οφσάιντ, παρότι ο μέσος της Ρόμα καλυπτόταν καθαρά.
Το πικρό φινάλε
Με την ψυχολογία των Ιταλών διαλυμένη και την αριθμητική υπεροχή να γέρνει την πλάστιγγα, η Νότια Κορέα έψαχνε το χρυσό γκολ που θα έκρινε την πρόκριση. Η μοιραία στιγμή γράφτηκε στο εκατοστό δέκατο έβδομο λεπτό της αναμέτρησης. Ο Λι Γιονγκ-πίο έβγαλε μια σέντρα ακριβείας από την αριστερή πλευρά προς την καρδιά της ιταλικής περιοχής.
Ο Αν Γιουνγκ-χουάν εκμεταλλεύτηκε τη στιγμιαία ολιγωρία του Πάολο Μαλντίνι, πήδηξε ψηλότερα από τον έμπειρο αρχηγό και με μια γλυκιά κεφαλιά έσπρωξε την μπάλα στη γωνία της εστίας, αφήνοντας ανήμπορο τον Μπουφόν.
Το τελικό 2-1 σήμανε την ολοκλήρωση μιας αναμέτρησης που θα μνημονεύεται για πάντα ως μία από τις πιο ιδιαίτερες σελίδες των Παγκοσμίων Κυπέλλων.
Οι Ιταλοί διεθνείς αποχώρησαν από το γήπεδο με δάκρυα στα μάτια και με έντονη την αίσθηση της αδικίας. Ο αποκλεισμός αυτός στέρησε από μια σπουδαία γενιά ποδοσφαιριστών την ευκαιρία να διεκδικήσει την κορυφή, αφήνοντας ως μοναδική κληρονομιά την εικόνα του Μπάιρον Μορένο να κοιτάζει με παγερή αδιαφορία τις ιταλικές διαμαρτυρίες.
Η Νότια Κορέα πανηγύρισε μια ιστορική πρόκριση, αλλά η σκιά εκείνης της διαιτησίας παρέμεινε ανεξίτηλη στο πέρασμα του χρόνου.
