Η νύχτα που το αντίο του Ζιντάν σφράγισε τον ιταλικό θρίαμβο στα πέναλτι
Η νύχτα στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου είχε μια παράξενη, βαριά υγρασία, καθώς οι εξέδρες είχαν βαφτεί στα μπλε της Μεσογείου και του Ατλαντικού.
Οι ποδοσφαιριστές της Ιταλίας και της Γαλλίας περπατούσαν στον αγωνιστικό χώρο με το βλέμμα στραμμένο στο τρόπαιο, γνωρίζοντας ότι το βάρος της ιστορίας ήταν ασήκωτο. Για τους Ιταλούς, ο τελικός αυτός αποτελούσε μια διέξοδο από τη δίνη του σκανδάλου Calciopoli που είχε συγκλονίσει το εγχώριο πρωτάθλημα λίγες εβδομάδες νωρίτερα.
Οι Γάλλοι, από την άλλη πλευρά, ακολουθούσαν το τελευταίο, μυθικό ταξίδι του σπουδαίου Ζινεντίν Ζιντάν, ο οποίος είχε ήδη ανακοινώσει ότι αυτό το παιχνίδι θα ήταν το οριστικό αντίο του από την ενεργό δράση.
Ο Μαρτσέλο Λίπι παρέταξε μια συμπαγή ομάδα με τον Καναβάρο να δεσπόζει στην άμυνα και τον Πίρλο να κατευθύνει το ρυθμό, ενώ ο Ραϊμόν Ντομενέκ εμπιστεύτηκε τη δοκιμασμένη συνταγή που είχε αναγεννήσει τους «τρικολόρ» κατά τη διάρκεια του τουρνουά.
Η τακτική προσέγγιση της Γαλλίας βασιζόταν στη δύναμη των Μακελελέ και Βιεϊρά, οι οποίοι επέτρεπαν στον Ζιντάν να κινείται με άνεση πίσω από τον Ανρί.
Το παιχνίδι απέκτησε άγρια ομορφιά από τα πρώτα λεπτά, με τις μονομαχίες στη μεσαία γραμμή να θυμίζουν αγώνα σκακιού υψηλής έντασης, όπου κάθε λάθος θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο για την έκβαση του τίτλου.
Η γρήγορη εναλλαγή των χτυπημάτων
Η ισορροπία ανατράπηκε νωρίς, όταν ο Μαλουντά εισέβαλε στην περιοχή και έπεσε μετά από μαρκάρισμα του Ματεράτσι, αναγκάζοντας τον διαιτητή να δείξει την άσπρη βούλα. Ο Ζιντάν έστησε την μπάλα με την ψυχραιμία που τον χαρακτήριζε σε όλη την καριέρα του και επέλεξε μια εκτέλεση που έκοψε την ανάσα των θεατών.
Η μπάλα χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι, πέρασε τη γραμμή και επέστρεψε στον αγωνιστικό χώρο, με τον επόπτη να επικυρώνει το γκολ μέσα σε έξαλλους πανηγυρισμούς των Γάλλων.
Η Ιταλία βρέθηκε να κυνηγά το σκορ, όμως η αντίδρασή της ήταν άμεση και πειστική, δείχνοντας τα ψυχικά αποθέματα που χαρακτήριζαν εκείνη την παρέα.
Η ισοφάριση ήρθε από το δεξί πόδι του Αντρέα Πίρλο, ο οποίος εκτέλεσε ένα αριστοτεχνικό κόρνερ στην καρδιά της γαλλικής άμυνας. Ο Μάρκο Ματεράτσι πήδηξε ψηλότερα από όλους, νίκησε τον Βιεϊρά στον αέρα και με μια καρφωτή κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίκτυα του Μπαρτέζ, εξαγνίζοντας το λάθος του στη φάση του πέναλτι.
Το παιχνίδι απέκτησε μια νέα ισορροπία, με τις δύο ομάδες να προσέχουν περισσότερο τα μετόπισθεν και τον Λούκα Τόνι να σημαδεύει το δοκάρι μερικά λεπτά αργότερα, σε μια φάση που θα μπορούσε να αλλάξει τη ροή του τελικού πριν από την ανάπαυλα.
Η γαλλική κυριαρχία και η απόκρουση του αγώνα
Στο δεύτερο ημίχρονο, η Γαλλία πήρε τα ηνία του αγώνα, εκμεταλλευόμενη την ταχύτητα του Ριμπερί και τις επελάσεις του Μαλουντά από την αριστερή πλευρά. Ο τραυματισμός του Βιεϊρά περιόρισε προσωρινά την επιθετικότητά τους, αλλά η ποιότητα του Ζιντάν κρατούσε την Ιταλία σε μόνιμη κατάσταση συναγερμού.
Ο Καναβάρο χρειάστηκε να επιστρατεύσει όλη την αμυντική του δεινότητα, πραγματοποιώντας καίριες επεμβάσεις προτού οι Γάλλοι επιθετικοί βρεθούν σε θέση βολής. Η κούραση άρχισε να καταβάλλει τους παίκτες του Λίπι, οι οποίοι οπισθοχώρησαν ψάχνοντας τις αντεπιθέσεις με την είσοδο των Ιακουίντα και Ντελ Πιέρο.
Η παράταση ξεκίνησε με τους «τρικολόρ» να πιέζουν ασφυκτικά για το χρυσό γκολ, χάνοντας μια μεγάλη ευκαιρία με ένα σουτ του Ριμπερί που πέρασε ελάχιστα άουτ. Λίγο αργότερα, ο Σανιόλ έβγαλε μια σέντρα ακριβείας και ο Ζιντάν έπιασε μια τρομερή κεφαλιά που κατευθυνόταν κάτω από το οριζόντιο δοκάρι. Ο Τζανλουίτζι Μπουφόν, επιδεικνύοντας τα αντανακλαστικά που τον καθιέρωσαν ως έναν από τους κορυφαίους του πλανήτη, εκτινάχθηκε και έδιωξε την μπάλα με το ένα χέρι.
Αυτή η επέμβαση κράτησε ζωντανή την Ιταλία σε μια στιγμή που η Γαλλία έδειχνε έτοιμη να αγκαλιάσει το τρόπαιο.
Το μοιραίο δευτερόλεπτο και η ρώσικη ρουλέτα
Στο εκατοστό δέκατο λεπτό, ο χρόνος σταμάτησε για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, όταν ο Ζιντάν γύρισε προς τον Ματεράτσι μετά από μια σύντομη ανταλλαγή κουβεντών και τον χτύπησε με το κεφάλι στο στήθος.
Ο Αργεντινός διαιτητής δεν είχε ορατότητα, αλλά ο τέταρτος διαιτητής είδε τη φάση από την οθόνη του και τον ενημέρωσε μέσω της ενδοεπικοινωνίας. Η κόκκινη κάρτα που υψώθηκε στον ουρανό του Βερολίνου σήμανε το άδοξο και σοκαριστικό τέλος της μυθικής καριέρας του Γάλλου αρχηγού.
Ο Ζιντάν αποχώρησε από τον αγωνιστικό χώρο με σκυμμένο το κεφάλι, περνώντας δίπλα από το τρόπαιο που δεν θα άγγιζε ποτέ ξανά.
Η διαδικασία των πέναλτι απέβη απόλυτα δίκαιη για τους Ιταλούς, οι οποίοι εκτέλεσαν τις προσπάθειές τους με υποδειγματική ψυχραιμία. Οι Πίρλο, Ματεράτσι, Ντε Ρόσι και Ντελ Πιέρο βρήκαν δίχτυα χωρίς να αφήσουν περιθώρια αντίδρασης στον Μπαρτέζ. Αντίθετα, ο Νταβίντ Τρεζεγκέ σημάδεψε το οριζόντιο δοκάρι, στέλνοντας την μπάλα έξω και δίνοντας το πλεονέκτημα στη «σκουάντρα ατζούρα».
Το βάρος της τελευταίας εκτέλεσης έπεσε στους ώμους του Φάμπιο Γκρόσο, του αριστερού μπακ που είχε γίνει ο απροσδόκητος ήρωας αυτής της διαδρομής. Με ένα δυνατό σουτ στην αριστερή γωνία, ο Γκρόσο έστειλε την μπάλα στα δίκτυα και τους Ιταλούς στα ουράνια, σφραγίζοντας την επιστροφή της χώρας του στην κορυφή του κόσμου.
Ο τελικός του Μουντιάλ του 2006, είχε μια νέα, πανάξια πρωταθλήτρια, αλλά και έναν θρύλο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου να αποβάλλεται στην τελευταία μεγάλη παράσταση της σπουδαίας καριέρας του, ένα άδοξο τέλος μιας πραγματικής ποδοσφαιρικής ιδιοφυΐας.
