Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 1987, στο κατάμεστο «Παλάου Μπλαουγκράνα» της Βαρκελώνης.
Με το χρονόμετρο να μετρά τα τελευταία δευτερόλεπτα και τον πίνακα να γράφει 88-87 υπέρ των Καταλανών, ο Νίκος Γκάλης παίρνει τη μπάλα, διασπά την ισπανική άμυνα και σκοράρει τον 45ο προσωπικό του πόντο, γράφοντας το τελικό 88-89. Οι περίπου πεντακόσιοι εκδρομείς από τη Θεσσαλονίκη ξεσπούν σε έξαλλους πανηγυρισμούς στις κερκίδες, ενώ στην Ελλάδα εκατομμύρια τηλεθεατές παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα.
Εκείνο το βράδυ στη Βαρκελώνη, ο Άρης επιβεβαίωσε ότι ανήκε πλέον στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Η περίοδος 1987-88 αποτέλεσε την απόλυτη κορύφωση της αγωνιστικής κυριαρχίας των κίτρινων. Έχοντας κατακτήσει τα προηγούμενα πρωταθλήματα και με τη χώρα να κινείται στον απόηχο του θριάμβου του Ευρωμπάσκετ 1987, ο Άρης ήταν έτοιμος για το μεγάλο ευρωπαϊκό άλμα.
Η FIBA καθιέρωνε για πρώτη φορά το σύστημα των ομίλων των οκτώ ομάδων και το πρωτοποριακό format του Final Four.
Υπό τις οδηγίες του Γιάννη Ιωαννίδη, η ομάδα της Θεσσαλονίκης απέκτησε τον Καναδό σέντερ Γκρεγκ Γουίλτζερ για να θωρακίσει τη ρακέτα της στις ευρωπαϊκές μάχες, διατηρώντας αναλλοίωτο τον ελληνικό της κορμό.
Οι ευρωπαϊκές βραδιές της Πέμπτης και το κάστρο του Αλεξανδρείου
Στη φάση των οκτώ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, κάθε αγώνας του Άρη μετατράπηκε σε εθνική υπόθεση. Τα απογεύματα της Πέμπτης οι δρόμοι σε όλη την Ελλάδα ερήμωναν, τα θέατρα και οι κινηματογράφοι προσάρμοζαν τα προγράμματά τους και τα καταστήματα έκλειναν νωρίτερα για να παρακολουθήσουν την ομάδα της Θεσσαλονίκης από την ΕΡΤ.
Το Αλεξάνδρειο Μέλαθρο εξελίχθηκε σε απόρθητο φρούριο, όπου οι 5.000 φίλαθλοι δημιουργούσαν μια πρωτόγνωρη, ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα.
Μέσα στο «Παλέ», ο Άρης διέλυσε την κάτοχο του τίτλου Τρέισερ Μιλάνο με 120-95 σε μια επιθετική ραψωδία, επικράτησε της Μακάμπι Τελ Αβίβ με 93-77, νίκησε την Παρτίζαν Βελιγραδίου με 96-87 και υπέταξε την Κολωνία με 107-101.
Το συγκρότημα του «Ξανθού» ολοκλήρωσε τον όμιλο με ρεκόρ εννέα νικών και πέντε ηττών, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση πίσω από την Παρτίζαν και εξασφαλίζοντας ιστορική πρόκριση για το Final Four της Γάνδης.
Η απόβαση στο Flanders Expo και η πρώτη ελληνική παρουσία
Τον Απρίλιο του 1988, περισσότεροι από 4.500 Έλληνες φίλαθλοι ταξίδεψαν στο Βέλγιο για να βρεθούν στο πλευρό του Άρη, μετατρέποντας το Flanders Expo σε κίτρινη έδρα.
Στον ημιτελικό της 5ης Απριλίου, ο Άρης βρέθηκε αντιμέτωπος με την πανίσχυρη Τρέισερ Μιλάνο του Μπομπ Μάκαντου, του Μάικ Ντ’ Αντόνι και του Ντίνο Μενεγκίν. Παρά το ισόπαλο πρώτο ημίχρονο (45-45) και τους 28 πόντους του Γκάλη, η εμπειρία των Ιταλών και η κυριαρχία του Μάκαντου (39 πόντοι) έγειραν την πλάστιγγα υπέρ της ομάδας του Μιλάνου με 82-87.
Στον μικρό τελικό της 7ης Απριλίου απέναντι στην Παρτίζαν, ο Άρης ηττήθηκε με 93-105, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στην Ευρώπη.
Παρά την πικρία για την απώλεια του τροπαίου, η πορεία αυτή έσπασε το ψυχολογικό φράγμα για το ελληνικό μπάσκετ σε συλλογικό επίπεδο, αποδεικνύοντας ότι μια ομάδα από την Ελλάδα μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τους κολοσσούς της ηπείρου.
Η απόλυτη κυριαρχία στις εγχώριες διοργανώσεις
Εντός των συνόρων, ο Άρης της σεζόν 1987-88 υπήρξε απλησίαστος. Ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο της Α1 αήττητος με 18 νίκες σε ισάριθμους αγώνες και επιβλήθηκε στους τελικούς των playoffs του Πανιωνίου με 3-0 νίκες, κατακτώντας το πρωτάθλημα χωρίς να γνωρίσει ούτε μία ήττα σε όλη τη διάρκεια της σεζόν.
Η χρονιά επισφραγίστηκε με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, όπου ο Άρης επικράτησε στον τελικό της ΑΕΚ με 84-71, με τον Παναγιώτη Γιαννάκη να ηγείται στο σκοράρισμα με 35 πόντους. Ο Άρης του 1987-88 έκλεισε τη χρονιά ως νταμπλούχος και ημιφιναλίστ Ευρώπης, θεμελιώνοντας τη μυθική δυναστεία του «Αυτοκράτορα» που άλλαξε για πάντα τη δημοφιλία του αθλήματος στην Ελλάδα.
